Publicadas en el BOP 248 (Octubre 2003)
¿Puede un drama ser divertido? Pues si. Abarrotados los locales de la Asociación de Vecinos de Rinlo, las alumnas del Aula Municipal de Teatro diviertieron al público durante las casi dos horas de representación.Vista a solicitude persentada por dona Teresa R. en nome da A.C. Atalaia para expoñer nas salas das que dispón o Concello
O Alcalde, tendo en conta a vixente lexislación
RESOLVE:
Acceder a petición realizada polo solicitante para expoñer na OMIC do 3 ao 9 de novembro de 2008, baixo as prsmisas que figuran nas Bases das Condcións de Uso das Salas de Exposicións do Concello de Ribadeo, publicadas no BOP de Lugo de 28/10/03
Seguimos contactando con asociaciones sobre el proyecto de aprovechamiento de espacio público. Durante la mañana de hoy TR ha mantenido otra reunión
QUE SIMBOLIZA UN GAUCHO y que presidía la biblioteca El Viejo Pancho cuando está se encontraba en los bajos de la Torre de los Moreno, hemos conocido que lejos de estar abandonado lo que existe es una preocupación de donde poder colocarlo. La Concejala ha hecho un llamamiento para ver si entre todos, le encontramos un lugar idoneo (Hay que tener en cuenta sus grandes dimensiones) *Reproducimos solo el dirigido al Ayuntamiento
|
Excmo. Concello de RIBADEO
____________, con DNI ________en nome e reprsentación de Atalaia, con enderezo a efectos de notificación en _____________ de Ribadeo
EXPON:
Ribadeo sufre apagóns que no pasado mes de febreiro se prolongaron durante horas, aunque de xeito regular vaise a luz por tempo dabondo para descontrolar as caixas nos supermercados e noutros establecementos, provocar perdidas de arquivos ou documentos, danos irreparables en electrodómesticos...
BEGASA, ten que asumir a responsabilidade social do servicio público que explota, xa que os cidadans pagamos os recibos para un suministro axeitado e antes deso, todos nos tivemos que dar de alta e a empresa aceptounos, polo que debe cumprir co asinado.
Tendo en conta o anterior SOLICITAMOS a intervención do Concello para que fagan valer os nosos dereitos e evite a repetición deste tipo de situacións
5 maio de 2008
|
||
En Ribadeo varias rúas non teñen nome ou o que teñen carece de significado algún para os veciños, por exemplo e entre outras:
-O Calexón que sube dende a Avenida Calvo Sotelo ó Grupo Xibraltar.
-O Camiño que baixa dende Amador Fernández a Rúa Buenos Aires.
-A Rúa Peonil entre as Avenidas Rosalía de Castro e Calvo Sotelo.
-A Vía Transversal.
-Ctra de Vilaselán dende o cruce coa Avenida Rosalía de Castro e a Lodeira.
Dende Atalaia pedimos ó Concello se tome acordo de dirixirse ós veciños para que eles mesmos decidan, si asi o desexan, como nomear as rúas onde viven.
Sr. Alcalde do Concello de Ribadeo.
Os Cocos son definidos nun recente folleto como a parella máis representativa de Ribadeo. Son dous bonecos de gran tamaño (uns 3,50 m de altura) construídos para ser transportados por persoas situadas no seu interior, que executan un movemento de danza no seu percorrido ó longo das rúas. Os portadores necesitan ter forza, resistencia e equilibrio debido tanto ó peso como a que a suxeición e transporte realízase mediante unhas barras situadas a menos de 1/3 da altura dos bonecos, sendo dificultoso manter o equilibrio, e máis en días de vento. Saen á rúa en diversas festas (en particular, as patronais e S. Roque) e na actualidade teñen dúas estatuas, reproducións fieis en metal, situadas na ribadense praza de S. Roque.
thumb|200px|right|Vista das estatuas dos cocos e igrexa de S. Roque en Ribadeo, obra de Cesar Lombera
A súa recollida despois do paseo, que realizaban acompañados doutros persoeiros menores, 'cabezudos', antigamente era acompañada polos pícaros ó berro de 'morreu papá', 'morreu mamá', derivado que para seren gardados tiñan que ser tumbados. Non saíron de Ribadeo, cunha única excepción a A Pontenova. Os 'cabezudos' son considerados como fillos dos cocos, comezando esta tradición no 1898, e parando a súa exhibición ó comezo da I Guerra Mundial ata o ano 1948, no que aparecen 'Popeye', 'O Gordo', 'O Fraco', ... Estes sobreviven, mentres que xa son máis numerosos os que foron sendo descartados ó longo do tempo, é dicir, os que 'morreron'.
O seu nacemento sitúase a mediados do s. XIX, como doazón de José María Iglesias para o seu uso nas festas do Carme. A familia doadora e o seus descendentes coidaron da parella por longo tempo. Na actualidade corresponde o seu coidado e mantenza ó Concello. Os traxes seguen a ser de época, se ben xa tiveron varios cambios.http://wapedia.mobi/gl/Cocos
Reunidos en asamblea a las 4 de la tarde del día de la fecha. Se tratan los siguientes temas: