Jueves, 26 de junio de 2008

Pr´a Agrupación de Gaiteiras "Saudade" de Ribadeo con fonda admiración


Dixéronse os paxariños:
-"Vamos tocar un concerto
c´os nosos millores cantos
e os nosos sons gasalleiros?
-Vamos xa- se contestaron-
pra que os espallen os ventos!".
Comezóu a cotovia
c´os seus soaves arpexios;
entonou o reisiñor
ps seis ,aos rocps acentos;
larapetou a anduriña;
asubiaron os merlos;
axudaron c´os seus trios
os pardillos e xilgueros...
e en fin; cada un ensayou
os seus cantares mais belos,
froamdno unha sinfonia
d´os mais diviños gorxeos,
tan vibrante e sonorosa
qu´enchian o espazo inmenso...
Pro, de repente calaron;
fixose un fondo silenzo,
e escoitaron con arroubo
de donde viñan os ecos
d´un canto moito mais lindo
e moito mais feiticeiro
 que aquel qu´eles entoaban
con tanto gozo e contento.
Enmudeceron de pasmo;
calaron c´os seus gorxeos
cando ouviron as gaiteiras
d´o grupo de Ribadeo
desfrecando brandas notas...
¡Ay! ¡Que afinación! ¡ Que dedos
sobr´o punteiro d´a gaita
marcando ternos arpeixos!
¡Que gracia de tamboril!
¡Que repicar de pandeiro!
¡Que galanas cos seus traxes!
¡Que camiñar con salero!
-¡Ouh -dixeron os paxaros-
c´o noso canto calemos,
que millor o fan co as gaitas
as nenas de Ribadeo,
 e escoitemos, caladiños,
este subrime concerto,
que parez que o estan tocando
os anxeliños d´o ceo!

CARMIÑA PRIETO ROUCO
Villalba (Galicia) 1962


Publicado por a333 @ 20:32  | saudade
Comentarios (0)  | Enviar
Comentarios